Panie Ireneuszu, Jak ten czas szybko płynie! Gdy wracam myślami do naszego pierwszego spotkania, gdzieś głęboko czuję impuls – znamy się już kilkanaście lat – a do dwudziestu bliżej niż dalej. „Połączyła” nas reforma ubezpieczeń społecznych i tzw. III filar, który zaproponował Pan mnie i mojemu Mężowi. Nasza znajomość pogłębiała się. Przez te wszystkie lata mieliśmy w zasadzie bieżący kontakt. Przypominał nam Pan o terminach zmiany wysokości składek i związaną z tym koniecznością zmiany stałego zlecenia, pamiętał Pan o naszych urodzinach, Świętach Bożego Narodzenia i Nowym Roku. Przy tych okazjach dowiadywaliśmy się o nowych produktach ubezpieczeniowych. W prywatnych rozmowach zawsze dawałam Pana za przykład profesjonalizmu, pracowitości, rzetelności i wyjątkowej umiejętności nawiązywania kontaktów. W moim pojęciu, prowadzona przez Pana działalność ubezpieczeniowa miała i ma nadal „ludzką twarz,” a człowiek zawierający umowę ubezpieczeniową jest zawsze w centrum zainteresowania. W zasadzie stał się Pan dla naszej rodziny kimś w rodzaju doradcy ubezpieczeniowego i finansowego, który dba o naszą przyszłość i wskazuje właściwe kierunki. Miło jest znać człowieka, dla którego praca zawodowa stała się pasją – pasją, która pozwala rozmawiać z ludźmi nie tylko na tematy służbowe. Jest Pan jedną z niewielu osób, z którą można rozmawiać o wszystkim: o zdrowiu, o Bogu, o wszechświecie, o duszy i o spełnianiu marzeń. To wyjątkowy dar. Bardzo się cieszę, że poznaliśmy się. Chyba oboje nie mieliśmy świadomości, jak wiele jest tematów, o których moglibyśmy rozmawiać godzinami. Kiedyś nie śmiałabym przypuszczać, że nasza ubezpieczeniowa znajomość będzie miała wpływ na życie nie tylko moje i Męża, ale także naszych Dzieci i Wnuków – a właściwie tak się stało. Cieszę się, że nasze drogi się skrzyżowały. Życzę Panu sukcesów we wszystkim, czego się Pan podejmie i wielu życzliwych ludzi wokół. Pozdrawiam Pana serdecznie. Z poważaniem Bogusława Boguska Do mojej opinii o Panu dołącza się mój Mąż – Andrzej Boguski.
